ارسال شده توسط رياحي

تحلیل روانشناختی نقاشی کودکان

مقدمه:

امروزه روانشناسان تجربی معتقدند که رفتارهای گوناگون کودک در دوره­های مختلف رشد بستگی کاملی به تحولات ارثی در رشد نظامهای مغزی وی دارد. پزوهش­های پیاژه نشان می­دهد که فرآیند منطق و ادراک کودک به طور دقیق ناشی از تحرکاتی است که در اطراف کودک وجود دارد و با تغییر آن تحرکات می­تواند این فرآیند را کند و یا تندتر نمود. دنیای کودکان و گرایش کودک به دویدن، بازی کردن، خط خطی کشیدن و نقاشی کردن امری غریزی و یا وابسته به دنیای مخصوص رویارویی کودکان است. در حقیقت اجتماعی کردن رفتار کودک به امکان ارتباط او به وسیله خطوط و علائم بستگی دارد. رسم و خط خطی کردن و اصولاً هر نوع فعالیت بدوی هنری می­تواند معرف یکی از اشکال و یکی از مراحل بازی به صورت تکامل یافته­تر و خلاق­تر آن باشد که امکان بیان ادراک انتزاعی وحالات پیچیده روحی را فراهم می­سازد. در این مرحله، کودک به طور ناخودآگاه مسائل و مشکلاتی را که در ارتباط با بزرگسالان برایش به وجود می­آید مطرح می­کند و درست با این مفهوم است که بازی و مخصوصاً نقاشی برای او به صورت یک فعالیت اجتماعی درمی­آید.

به همین دلائل است که بازی نمایشی و نقاشی به عنوان .................

ارسال شده :توسط رياحي

نقاشی بچه‌هایم را قاب می‌کردم (ارسال شده توسط رياحي)

چرا بايد مهارت هاي زند گاني را ياد بگريم؟

آموزش و تربیت موثر کودکان را به قایق سواری در دریایی طوفانی تشبیه کرده اند به امری سخت و دشوار.در شرایط کنونی جامعه به علت حجم عظیم اطلاعات و رشد سریع تکنولوژی این قایق سواری سخت تر دشوارتر شده است و آموزش نقش مهمی را در زندگي تربيت و شكل گيري رفتارهاي فردي -اجتماعي كودكان و نوجوانان به عهده گرفته است.به طوري كه همزمان با برنامه هاي آموزش عمومي در مدارس برنامه هاي ديگري از جمله آموزش كامپيتر نقاشي زبان و غيره در ساعات فراغت اجرا مي گردد . در كنار چنين آموزش هايي آموزش نحوه ي صحيح زندگي كردن سالم زيستن نيز لازم ضروري است.برنامه اي به كودكان و نوجوانان نحوه ي فكر كردن سالم زيستن شاد بودن مفيد بودن و موفق بودن رابياموزد.در اين راستا برنامه ي آموزش مهارت هاي زندگي جهت ارتقاي سلامت روان و پيشگيري از آسيب هاي اجتماعي نقش مهمي در تربيت و شكل گيري رفتارهاي فردي-اجتماعي كودكان و نوجوانان به عهده دارد .

ارسال شده توسط ايناز

سن یک سالگی ، سنی است که کودک شما زبان باز می کند. راهکارهای ساده‌ای در جهت تقویت مهارت‌های گفتاری کودکان وجود دارد که در این جا به تعدادی از آنها اشاره شده است. نقطه عطف دوران کودکی فرزندتان زمانی است که او اولین کلمه را بر زبان می‌آورد و این زمان دوست داشتنی ، در آلبوم کودکتان ثبت شده و جزء یکی از خاطرات فراموش نشدنی زندگی‌تان به حساب می‌آید و اما گاهی ممکن است حرف نزدن کودکان نوپا باعث نگرانی والدین شود. به عقیده یکی از متخصصین ، بسیاری از والدین ابراز نگرانی می‌کنند که آیا پیشرفت زبانی فرزندانشان معمولی به نظر می‌رسد! در حالی که بیشتر اوقات اضطراب آنها بیهوده و بی‌اساس است.

ويژگي‌هاي کودک در دوره پيش از دبستان

هفت سال اول زندگي کودک، يعني سنين پيش‌دبستاني، پايه و اساس شخصيت او را تشکيل مي‌دهد و اگر اين دوره آن گونه که پيامبر خدا فرمودند با عطوفت و مهرورزي همدلي و همراهي، غليان و فوران احساسات خوشايند، محبت پذيري و اقتدار عاطفي کودکان همراه باشد، قوي ترين، سالم‌ترين و متعادل‌ترين ستون‌هاي تکوين شخصيت پي‌ريزي مي‌شود و اين قبيل بچه‌ها بيشترين آمادگي رواني و ذهني را براي يادگيري (هفت سال دوم) مي‌يابند و آميزه‌اي از محبت پذيري و آموزش پذيري، آنان را براي دوره مشورت پذيري و (هفت سال سوم) آماده مي‌کند.

نقش لِگوها در رشد همه ‏جانبه کودک

نحوه ارائه لگو به کودک

    براساس يافته هاي روان شناسي و علوم تربيتي، سال هاي پيش از دبستان در رشد و تربيت كودكان نقش اساسي و تعيين كننده اي دارد. در اين دوران حساس و مهم، يادگيري كودكان عميق تر، سريع تر و آسان تر انجام مي شود. توانايي هاي آنان در جنبه هاي مختلف رشد شكوفا مي شود و پايه هاي اصلي شخصيت آنها شكل مي گيرد.
    
    
    بر همين اساس بسياري از پژوهشگران و سياستگذاران امر آموزش، روي آموزش ها و آموزش مهارت هاي پيش دبستاني و دبستان تاكيد دارند و از اين بين تاكيد ويژه آنها بر آموزش زبان )مادري( رياضيات و مهارت هاي هوشي- هنري است. آنها معتقدند حذف آموزش مهارت هايي چون آواشناسي كلمات )كه عامل مهمي جهت شناسايي درست حروف و درنتيجه كلمات است(، آموزش اطلاعات عمومي و زبان دوم و آموزش صحيح رفتارهاي اجتماعي باعث دلزدگي از ورود به مدرسه و درنهايت افت شديد تحصيلي در ميان دانش آموزان مي شود. پژوهشگران معتقدند بروز ناهنجاري هاي رفتاري- آموزشي چون ناتواني در درك مفاهيم آموزشي، بي قراري و شيطنت در كلاس، بيش فعالي، بي نظمي در انجام تكاليف يا رفتارهاي شخصي، فرار از مدرسه، تكرار پايه آموزشي )مردود شدن( و هر نوع عدم تعادل رفتاري- آموزشي ناشي از غفلت در آموزش صحيح در پايه پيش دبستاني است. درحقيقت همه كودكان نياز دارند تا پيش از ورود به مدرسه و يا بهتر بگويم ورود به اجتماع، آمادگي هاي لازم را كسب كرده و براي ورود به اجتماع حاضر شوند. مطالعات نشان مي دهد سرمايه گذاري صحيح در آموزش پايه پيش دبستاني و انتخاب برنامه آموزشي با كيفيت بالا نه تنها باعث افزايش آمادگي و اشتياق كودكان براي ورود به مدرسه و اجتماع مي شود بلكه به صورت خاص، تاثير بسيار مثبتي بر كودكان متعلق به خانواده هاي متوسط، متوسط كم درآمد، كم درآمد و يا كودكاني كه والدين آنها تحصيلات مناسب و بالايي ندارند- منظور تحصيلات دانشگاهي است- خواهد داشت. مركز بين المللي اهداف آموزشي آمريكا در آخرين نشست و بيانيه خود )در سال 2006 ميلادي( شاخص هايي را به عنوان ضروري ترين نيازهاي آموزشي كودكان پيش دبستاني به منظور آموزش بهتر به آنها و آماده كردن كودكان براي ورود به مدرسه به اين شرح اعلام كرد:
    
 

ارسال شده توسط aynaz

متن سخنرانی خانم مریم احمدی در سمينار علمي رشد و پرورش كودكان خردسال
توسط خانم مريم احمدي در تاریخ 15/10/81


درباره‎ي اهميت توجه به رشد و تكامل كودكان خردسال و ويژگي‎هاي آموزش اين گروه سني ، چه در اين همايش چه پيش از آن صحبت‎هاي قابل توجهي شده است كه خلاصه‎ي اهم آن‎ها چنين است :
1. دوران جنيني و نوزادي و پس از آن تا رسيدن به مرحله‎ي آموزش رسمي به ترتيب از پراهميت‎ترين دوره‎هاي رشد كودك به حساب مي‎آيد . ميزان يادگيري در اين دوره‎ها قابل قياس با هيچ دوره‎اي از زندگي انسان نيست . بنابراين ايجاد فرصت‎ها و محيط مناسب براي يادگيري در اين دوران از اهميت ويژه‎اي برخوردار است .
2. ايجاد بسترهاي مناسب براي حفظ تندرستي و رفاه كلي كودك و رشد و تكامل همه جانبه‎ي او در اين دوره از زندگي به معني احقاق يكي از حقوق اصلي كودك است ، كه احقاق حقوق تعريف شده‎ي كودكان و پافشاري بر اجراي آن ، يكي از شاخص‎هاي رعايت حقوق مدني در هر اجتماعي به شمار مي‎رود .
3. آموزش مناسب در دوران خردسالي مي‎تواند خدمت مؤثري به جامعه از نظر اقتصادي ، اخلاقي ، اجتماعي ، فرهنگي و سياسي باشد .

همان طور كه مي‎دانيد آمارهاي رسمي ، ميزان استفاده كودكان جامعه ما را از آموزش‎هاي پيش دبستاني بيش از حد 7 درصد نشان نمي‎دهد كه همين ميزان كم نيز شامل همه‎ي گروه‎هاي كودكان نمي‎شود .
اين امر از يك رو ضعف جدي نهادهاي دولتي و متوليان رسمي آموزش پيش از دبستان را در گسترش آموزش كودكان خردسال نشان مي‎دهد و از سوي ديگر ضرورت حضور فعال سازمان‎هاي غير دولتي را در اين عرصه گوشزد مي‎كند .
طبق بررسي‎هاي انجام شده در موسسه مادران امروز در سال 1378، حدود 12 سازمان غير دولتي فعال به طور مستقيم يا غير مستقيم به آموزش پيش از دبستان توجه داشته‎اند .
موضوع اصلي كار اين سازمان‎ها چنين بوده :