كوچولوی نوپای ما كمكم بزرگ میشود و میخواهد كارهای شخصیاش را خودش انجام بدهد.
حریف خیلی كارها نمیشود، اما خوردن از آن دسته كارهایی است كه راحتتر میتواند استقلالش را با آن به رخ بزرگترهایش بكشد. اما ما بزرگترها شاید خیلی هم از این موضوع خوشحال نشویم. شاید پذیرش این موضوع كه فرزندمان دیگر به اندازه قبل به ما وابسته نیست كمی آزرده خاطرمان كند و همین امر و البته دلسوزیهای بجای پدرانه و مادرانهمان از ما فردی بسازند كه دائما نگران غذا خوردن اوست و به او میگوید چه چیز را بخورد و چقدر بخورد، چه چیز را نخورد و... اما نكند همین محبتهای خالصانه ما، میز غذا را به یكی از پرتنشترین بخشهای خانه تبدیل كند. پس چه كنیم تا كودكمان مواد غذایی مورد نیازش را دریافت كند و از آن مواد گاهی نه چندان خوشمزه هم لذت ببرد؟
تربیت کودک در نظر همه والدین پروسه ای است نه چندان راحت و نیاز به آگاهی و کسب اطلاعات کافی و مرتبط احساس می شود. قدرت حل مسئله، جهت گیری علائق، اندوختن تجربه، و پرورش قدرت تخیل و آشنایی با نقش های مختلف اجتماعی ، مسائلی است که باید در نحوه تربیت همه کودکان بگنجد. بنابراین در این مقاله با ما همراه باشید تا اطلاعات نو و کاربردی را به شما ارائه دهیم.
براي کودک وقت بيشتري بگذاريد . تربيت کودک بدون صرف وقت ممکن نيست. تحقيقات نشان داده است کودکاني که در کنار خانواده وعده هاي غذايي را ميل مي کنند ، کمتر مبتلا به افسردگي، بدرفتاري و رفتارهاي نامناسب جنسي خواهند شد. اين کودکان توان مغزي بالاتري دارند و در انجام تکاليف مدرسه موفق ترند. مراقبت کردن از کودک به اندازه صرف وقت براي تربيت او اهميت دارد. براي مراقبت بهتر از کودکان مجبوريم محدوديت هايي را در نظر بگيريم.
بيشتر والدين گمان مي کنند گفتن کلمه ي «نه» براي ايجاد محدوديت به رابطه ي نزديک آنها با کودکان صدمه مي زند. در حالي که تنها با ايجاد محدوديت هاست که مي توان به رشد شخصيت کودک کمک کرد و او را از بسياري خطرها حفظ نمود.
برخى از مردم ، به خصوص خانواده هاى متجدد ، تصور مى كنند كه تنها باید در راه پرورش قواى فكرى اطفال خود ، كوشش كنند و با سپردن آن ها بـه كـودكـسـتان ها ـ كه در بعضی مواقع براى اطفال حكم یك زندان و تبعیدگاه را نسبت به محیط خـانـواده دارد ـ آنـهـا را مـثـل ماشین ها و مغزهاى الكترونیكى ، منظم و آداب دان ، بارآورند ، حتى خـانـواده هـاى اشـرافى ، اطفال خود را به یكى دو زبان بیگانه آشنامى سازند و احیانا این منظور را به وسیله فرستادن فرزندان خود به اروپا و آمریكا عملى مى كنند و گمان مى برند این كار خدمتى بـه اطـفال است و درظاهر آنها را باهوش جلوه مى دهد و از اطفال هم سن و سال خود كه در خانه بـه سر برده اند ، موفق تر به نظر مى رسند ، اما بدون تردید لبخندها و محبت هاى متصدیان كودكستان به تنهایی ، نمى تواند عواطف آنها را اشباع سازد.
